"நினைவலை..!!"

 நீந்தும் மீனை தாங்கும் நீராய்

ஏங்கும் இதயம் ஏந்தும் பூவாய்

துள்ளும் கயல்கள் தெறிக்கும் துளிகள்

நினைவுக் குவியல் நெறிக்கும் வலிகள்

 

அடைகாத்த உணர்வு முடிச்சவிழ சிதறும்

அத்தனையும் நாற்புறம் நகர – நிகழும்

அத்தனையும் நீயாக,- தனிமை நானாக

தத்துவமாய் தனித்துவமாய் தனித்துமாய் பொழுதுகள்

 

மூடியிலா சோற்றுப் பானையாய் சிந்தும்

நினைவுப் பருக்கைகள் பொருக்க மனமின்றி

முடியிலா தலையென மொத்தமும் தெரிய

மூடவோ ஓடவோ வழியறியா வாழ்வியல்

 

குளத்தில் இருந்தா லென்ன? அன்றி

குடத்தில் இருந்தா லென்ன? நீரின்

குணமா மாறும்? புதுமணமா சேரும்?

குடையும் கேள்விகளில் உடையும் மௌனம்

 

விடியவிடிய வினாக்களை எழுதுகிறேன் விடைதாளில்

விடைகளை அறியாமலே விடிகிறது என்பொழுதுகள்

உள்ளிருந்து குடைவதில் உளியும் தோற்கும்

உன்னோடு,- அகம் குடையும் அழகியல்

 

இடைச்செருக்கு உடையாளோடு இணக்கம் தேடும்

இடையிடையே செருக்கு உடையவன் நிலையில்

இணக்கமும் சுணக்கமும் இன்பம் துன்பமாய்

இக்கட்டில் நிற்க வைத்தாய் இக்காட்டில்

 

சொக்கட்டான் ஆடும் சொற்களை வைத்து

சொல்ல எத்தனிக்கும் எந்தன் ஆசைகள்

அடுக்கப்பட்டு அப்படியே சரியும் சீட்டுக்களென

ஒடுக்கப்பட்ட இனத்தின் ஒற்றை அடையாளமாய்..!!

 

அன்றுபழுத்த பழத்துக் கலையும் கிளியென

இன்றுதின்று செறிக்கும் நினைவுகள் என்னில்

கொன்றுகொழுக்கும் உந்தன் உணர்வுகள் தன்னில்

மெல்ல கழியும் இந்தநாளும் பொழுதும்.  

"புவியை போற்று..!!”

பிறப்பும் பின்வரும் இறப்பும் நிலைபெற

தன்னிலை எதுவென அறியா மயக்கம்

தன்னை தானே நிலையென நினைத்து

வாழ்வின் பிடியில் விழுந்து

 

விதியின் விதியை உணராது விழிப்பிதுங்கி

வினையை விதையாக்கி வினையுமாக்கி,- தானே

வாழ்வின் தத்துவப் பொருளென நினைத்து

வழிமாறும் மடமை மானுடம்

 

இயல்பில் இயல்பாய் இருப்பதை எல்லாம்

இயற்கை பொருளை இன்னொரு பொருளாக்க

இருக்கும் இயற்கை இயல்பை சிதைக்கும்

சிறுமை தொடரும் மாந்தர்

 

நிலையாமை மறந்து நிற்கவும் மறந்து

தொடர்ந்து தொடரும் எதிர்வினைகள் யாவும்

மண்ணும் விண்ணும் காற்றும் நீரும்

தன்னிலை இழக்கும் தவறுகளே..?!

 

நுனியேறி அடிமரம் வெட்டும் அறியாமை

அறிவியல் என்றும் அறிவு என்றும்

அடையாளம் சொல்லும் மூடர்கள் நிறைந்த

உயிர்க்கோளம் உயிர் பிழைக்குமா..??

 

உன்னுயிர் மட்டுமா..? உலகம் என்பது..?

அண்டவெளி எங்கும் தேடியும் இன்னும்

உயிர்க்கோளம் காணாத அறிவியல் உனக்கு

உணர்த்தாத உண்மை அறி..!!

 

இருப்பது ஒருபூமி..!! உயிர்க்கோளம் இதுவே..!!

இருப்பதை அழிப்பதை நிறுத்து,- இனியேனும்

பறப்பதை பிடிக்க நினைத்து இருப்பதை

விட்டுவிடாதே பரவெளியில்,- உன்வீடு

 

இதுவென்பது மறந்து கொள்ளிக்கொண்டு தலை

சொறியும் தற்குறித்தனம் நிறுத்து,- மானுடம்

மட்டுமல்ல மண்ணில் கோடானுகோடி உயிர்கள்

இன்புற்று வாழ்வதும் இங்கேதான்..!!

 

வாழவந்த நிலைமறந்து வாழ்வை தொலைத்து

தானும் வாழாது வாழ்வதையும் வாழவிடாது

தன்வீட்டில் தீவைக்கும் திமிரை விடுத்து

தன்தவறை தானே திருத்து.